Ο Αύγουστος είναι απλός μήνας, καθαρός. Slow down. Άδεια. Και «Θα το δούμε από Σεπτέμβρη».

Ο Σεπτέμβρης, πάλι…

Κάποιος σου λέει «εγώ τώρα ξεκινάω καλοκαίρι, έφυγαν όλοι από τα νησιά και επιτέλους έχει ησυχία». 

Άλλος έχει επιστρέψει γραφείο από τις 16 Αυγούστου και στις 3 Σεπτεμβρίου γράφει ήδη: «Nα μαζευτούμε να δούμε προτάσεις για Χριστούγεννα»

Νέα τσάντα, παγούρι με το όνομα του, πανέτοιμος για τον παιδικό ο Μάρκος. Μέσα σε μια εβδομάδα η πρώτη (ελαφριά) ίωση…

Τα χειμερινά σινεμά ανοίγουν (είχαν πει ραντεβού το Σεπτέμβρη-το τηρούν).

Πάμε για καφέ, να πούμε τα νέα του καλοκαιριού, έρχεται η παρέα φορτωμένη, κοίτα, καινούριο μπουφάν…(βγήκαν τα χειμωνιάτικα…).

Οι δρόμοι ξαναγεμίζουν. Σχολικά παντού και όχι μόνο.

Τα inbox επίσης.

Και οι δουλειές. «Ελπίζω να ξεκουράστηκες» Να τα πούμε άμεσα.

Κάπως έτσι είναι ο Σεπτέμβρης.

Λίγο τέλος, λίγο αρχή. Λίγο καλοκαίρι ακόμη, λίγο «μπήκαμε στη σεζόν». Άλλος φοράει σανδάλι, άλλος έχει ήδη αρχίσει να μιλάει για Χριστούγεννα.

Και ίσως γι’ αυτό ο Σεπτέμβρης είναι αμφίσημος.

Γιατί δεν έρχεται σαν καθαρή νέα αρχή. Έρχεται σαν απότομο τέλος σε κάτι που δεν είχες αποφασίσει ακόμη ότι τελείωσε.

Και πριν συνέλθεις ακριβώς, σου λένε, (αν και πρέπει να παραδεχτώ ότι έχει μειωθεί πάρα πολύ), άντε και καλό χειμώνα.