Θες σχέσεις με τα ενήλικα παιδιά σου, αλλά να κάνουν αυτό που τους λες.
Θες εγγόνια αλλά να μην σε πουν παππού.
Θες να είσαι όμορφη, αλλά φυσικά.
Θες να τρως ό,τι θες αλλά να μην παχαίνεις.
Θες να έχεις λεφτά, αλλά να μην δουλεύεις.
Θες να σε καταλαβαίνουν, αλλά χωρίς να εξηγείς.
Θες να είσαι ερωτευμένος, αλλά να μη σε πληγώσουν.
Θες να ζεις τη στιγμή, αλλά να βρίσκεις και εισιτήριο/τραπέζι/δωμάτιο/ομπρέλα παραλίας.
Θες να είσαι παντρεμένος, αλλά ελεύθερος.
Θες να μιλάνε για σένα, αλλά μόνο με τα καλύτερα.
Θες να μη σου χαλάει το boiler, o θερμοσίφωνας, το internet, η κουζίνα, το πλυντήριο…

Ίσως μεγαλώσαμε πιστεύοντας πως κάπου υπάρχει μια τελική απάντηση.

Ή ότι κάποιος άλλος περνάει ανέμελα και μόνο εμείς με προβλήματα, με διλήμματα, με γκρίνιες και στενοχώριες.

Ίσως τελικά μας κουράζει η πίεση να τα λύσουμε μια για πάντα.

Και ίσως μεγαλώνοντας οι απαντήσεις γίνονται λίγο πιο απαλές.

Το τραγούδησε ο Leonard Cohen στο Tower of Song.

Στο τελευταίο του ελληνκό live απευθύνεται στο κοινό.

“I have the answer for you… Do you want the answer?” “Yeees” φωνάζει το κοινό.

Και τραγουδάει. The answer, to the mysteries: Doo-dum-dum-dum-do-doo-dum-dum