Vourakis. Ένα όνομα σπουδαίο, που έχει σταθεί επάξια δίπλα στα μεγαλύτερα αντίστοιχα της Ευρώπης και έχει ξεχωρίσει στις εκλεκτές προθήκες των πιο αριστοκρατικών, εμπορικών δρόμων της. Μία διακεκριμένη «υπογραφή», που έχει αφήσει ισχυρό αποτύπωμα υψηλής αισθητικής στο διεθνές κοινό, καθώς και στους κορυφαίους βασιλικούς οίκους της Ηπείρου μας. Ένας ιστορικός Οίκος που διαγράφει, εδώ και έναν αιώνα, μια πορεία συνυφασμένη με την αδιαπραγμάτευτη ποιότητα, την ελληνική έμπνευση και τη μοναδική, χειροποίητη κοσμηματοποιία.

Στο σύμπαν των επιχειρήσεων, βέβαια, το «μεγάλο» όνομα δεν αποτελεί από μόνο του εγγύηση για μια εύκολη διαδρομή. Αντίθετα, οι φορείς του έχουν την ευθύνη να προφυλάξουν την ιστορία και τη φήμη του, να φροντίσουν για τη συνέχεια, να ξεπεράσουν τους προγόνους τους, να ανοίξουν νέους ορίζοντες, να καινοτομήσουν, να εξισορροπήσουν διαφορετικές απόψεις, να ιεραρχήσουν προτεραιότητες, να γράψουν νέα κεφάλαια στη διαδρομή. Με άλλα λόγια, να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις μιας βαριάς κληρονομιάς, μέσα σε ένα απαιτητικό τοπίο.

Για τους απογόνους, αυτό το βάρος μπορεί να λειτουργήσει και ως «τορπίλη». Είναι πολύ δύσκολο, φαντάζομαι, να συμβιώσουν και να συνεργαστούν μεταξύ τους οι γόνοι τέτοιων, μεγάλων οικογενειών, οι οποίες έχουν ήδη γράψει πολλές σελίδες στην επιχειρηματική ιστορία του τόπου τους. Γόνοι που, προφανώς, μεγάλωσαν κάτω από την επιρροή χαρισματικών ανθρώπων με ταλαντούχα μυαλά και πιέζονται, συχνά αφόρητα, να γίνουν ακόμη πιο ταλαντούχοι, ακόμη πιο χαρισματικοί.

Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, σ’ αυτές τις οικογένειες, να αναπτύσσονται διαμάχες και ανταγωνισμοί, να χωρίζουν δρόμοι, να διεκδικούνται παράλληλες κορυφές… Γι’ αυτό και στους κόλπους τους γεννιούνται συχνά ιστορίες που προσφέρονται για ροζ ή κίτρινες σελίδες.

Όλα αυτά είχα στο μυαλό μου όσο προετοιμαζόμουν γι’ αυτή τη συνέντευξη με τη Λιάνα Βουράκη. Γιατί, η Λιάνα ανήκει σε μια τέτοια οικογένεια που δοκιμάστηκε, όχι μόνο από αυτές, τις περίπου αυτονόητες, συνθήκες, αλλά και από μια ακραία τραγωδία, το 1979, όταν ο θείος της, Άγγελος, εκτελέστηκε, μπροστά στα μάτια της, μέσα στο κατάστημα ‘Βουράκης’ της οδού Βουκουρεστίου, στη διάρκεια ληστείας. 

Να πούμε εδώ, ότι η οικογένεια Βουράκη κυριαρχεί στην ελληνική αγορά από το 1926. Φέτος, μάλιστα, ο Οίκος εόρτασε έναν αιώνα κορυφαίας παρουσίας, με μια εκδήλωση στο παλαιό Χρηματιστήριο Αθηνών. Παρούσα και η Λιάνα, που εξακολουθεί να τιμά τις αρχές του παππού της, όχι μόνο με την τέχνη των κοσμημάτων της, αλλά και με το πάθος της για την τελειότητα και τη φροντίδα των πελατών της. Και όλα αυτά, με μεγάλη φυσική ευγένεια, διακριτικότητα και σεβασμό – χαρακτηριστικά που αποδίδονται στις πραγματικά σπουδαίες προσωπικότητες.

Τι ωραία λέξη, η φροντίδα… Πόσο πλούσια και συμπεριληπτική… Εσείς, τι επιθυμείτε να φροντίζετε κατά προτεραιότητα;

Για μένα, η λέξη “φροντίδα” σημαίνει αγάπη και αφοσίωση. Προσωπικά, φροντίζω ό,τι αγαπώ και έχω αφοσίωση στις αρχές μου, στην πορεία μου και στους ανθρώπους που αγαπώ.

Πόσο μεγάλη ευθύνη είναι να φροντίζετε μια κληρονομιά, όπως είναι το όνομα Βουράκης; Τι απαιτείται από εσάς;

Είναι, όντως, μεγάλη ευθύνη και βαρύ φορτίο. Συγχρόνως όμως, είναι και μεγάλο εφόδιο, όπως και πλεονέκτημα. Το να συνεχίζεις την πορεία ενός μεγάλου ονόματος, απαιτεί πίστη στις αρχές και αξίες που το δημιούργησαν, σκληρή, συνεχή δουλειά και, ίσως, πάνω από όλα, να έχεις κι εσύ όραμα για το μέλλον.

Είχατε πει σε μια συνέντευξή σας ότι, μεγάλο σωσίβιο στη ζωή σας, υπήρξε το πείσμα σας. Παραμένει αυτούσιο ή, μεγαλώνοντας εσείς, εκείνο μετουσιώνεται σε κάτι διαφορετικό;

Η αλήθεια είναι ότι έχω αρκετό πείσμα, από μικρό κοριτσάκι.
Νομίζω ότι αυτό είναι μέρος από το κύτταρο της, εκ πατρός, πατρίδας μου, της Κρήτης. Ελπίζω ωστόσο ότι, μεγαλώνοντας, έχω καταφέρει να δώσω σ’ αυτό το πείσμα μια διάσταση πιο δημιουργική από τη στείρα έννοια που εκφράζει η λέξη!

Τι σημαίνει για σας “μεγαλώνω”; Είναι μια σκέψη που προκαλεί φόβο, γαλήνη ή κάτι άλλο;

Δεν μπορώ να κρύψω ότι έρχονται στιγμές που δεν μου αρέσει το “μεγαλώνω”. Όχι για λόγους αισθητικούς, αλλά επειδή, στο πέρασμά του, ο χρόνος φέρνει ένα “στρίμωγμα” σε πολλά επίπεδα. Αυτό, δύσκολα μπορεί να το αρνηθεί κάποιος.

Η παρουσία σας είναι αυτή μιας ιδιαίτερα έξυπνης γυναίκας. Από την άλλη, η ευφυία έχει πολλές μορφές, δεν έχει, όμως συγκεκριμένο ορισμό. Εσείς, τι είδους ευφυία αναγνωρίζετε στον εαυτό σας;

Αν είμαι ευφυής, είμαι σίγουρα συναισθηματικά ευφυής. Νομίζω ότι, στην πραγματικότητα, η ευφυία είναι περισσότερο ένας συνδυασμός που έχει να κάνει με τη φαντασία, τη μελέτη και το ένστικτο. Από αυτή την άποψη, υπάρχει περιθώριο να καλλιεργηθεί.

Το χιούμορ, τι ρόλο μπορεί να παίξει στη ζωή; 

Για μένα, το χιούμορ είναι καθοριστικό στοιχείο αντιμετώπισης της ζωής. Είναι το αλάτι και η ζάχαρη! Προσωπικά, είχα τη μεγάλη τύχη να ζήσω πολλά χρόνια με τον “ειδικό” του χιούμορ και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι είναι σωτήριο και πολύ εξαγνιστικό!

Προτιμάτε τις αναμνήσεις ή τα όνειρα;  

Προτιμώ και επιλέγω τα όνειρα που μετουσιώνονται σε αναμνήσεις. Πιστεύω πολύ στα όνειρα και στην επιμονή που απαιτείται για να τα πραγματοποιείς.

Είχατε πει επίσης, ότι ζωή είναι η τέχνη των εναλλακτικών λύσεων. Θα λέγατε ότι αυτές αυξάνονται ή μειώνονται με το πέρασμα του χρόνου;

Αυτό αποτελεί κεντρικό στοιχείο της φιλοσοφίας της ζωής μου. Δεν μου ταιριάζει καθόλου να αισθάνομαι παγιδευμένη σε αδιέξοδα και πιστεύω βαθιά ότι μπορούμε πάντα να βρίσκουμε εναλλακτικούς δρόμους.

Αν θεωρήσουμε ότι κάθε ζωή είναι ένα μυθιστόρημα, ποιο σημείο της διαδρομής σας όρισε την κορύφωσή του δικού σας;

Η απόφασή μου να αφήσω την άνετη και σίγουρη αγκαλιά της οικογενειακής επιχείρησης και να ξεκινήσω, με μεγάλη δόση άγνοιας κινδύνου, έναν άλλο δρόμο.

Κι αν ήταν απολύτως στο χέρι σας, πώς θα εξελισσόταν το σενάριο;

Με την πραγματοποίηση των ονείρων και των σχεδίων μου.

Τι σας έχει λείψει περισσότερο και ποια είναι η «φωλιά» σας;

Μου έχει λείψει η ευκαιρία να ταξιδεύω συνεχώς, σε μακρινούς προορισμούς. Όσο για τη φωλιά μου, αυτή είναι η ευρύτερη οικογένεια, οι φίλοι καρδιάς και οι ώρες δημιουργίας.

Ως αυθεντική δημιουργός, παρακολουθείτε από κοντά τις νέες τάσεις ή σχεδιάζετε με την αυτοπεποίθηση του ενστίκτου και της εμπειρίας;

Πιστεύω πολύ στο ένστικτο και σ’ αυτή τη μικρή στιγμή λάμψης μιας ιδέας. Σίγουρα, το περιβάλλον επηρεάζει και διαμορφώνει τις προσλαμβάνουσες, δεν είμαι όμως δέσμια των τάσεων της μόδας.

Όταν ετοιμάζετε ένα κόσμημα ή μια συλλογή, πώς νιώθετε ότι ήρθε η ώρα να βάλετε «τελεία» και να πείτε «είμαστε εντάξει»;

Αυτό το σημείο με δυσκολεύει πολύ. Έχω πάντα την αίσθηση ότι κάποτε, κάπως και κάπου μπορεί να μπει μια καινούργια πινελιά.

Ποιες θα χαρακτηρίζατε σήμερα, σημαντικές δεξιότητες στη ζωή και ποια νιώθετε ότι στερείστε εσείς; 

Την ικανότητα προσαρμογής και τη συνεχή επιμόρφωση. Είναι απαραίτητες δεξιότητες. Εγώ αισθάνομαι ότι στερούμαι της πειθαρχίας στους κανόνες της καθημερινότητας και της διαδικασίας.

Από πού αντλείτε τη δύναμή σας και τι μπορεί να σας τη «ρουφήξει»;

Αντλώ δύναμη από την αγάπη και τα όνειρα. Με ρουφούν ένα τοξικό περιβάλλον, η υποκρισία και το ψέμα – γι’ αυτό και τα αποφεύγω.

Όπως διάβασα, στην οικογένειά σας οι άντρες απέκλειαν τις γυναίκες από τη συμμετοχή στην κατασκευή κοσμημάτων. Αν επιστρέφατε ξανά στη ζωή και είχατε δυνατότητα επιλογής, θα ξαναγεννιόσασταν ως γυναίκα ή ως άντρας;

Σίγουρα θα ήθελα να επιστρέψω ως γυναίκα με περισσότερα προσόντα, γνώσεις, θάρρος και ταλέντα.

Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, η χειρότερη μη-ισοτιμία στον κόσμο μας;

Η διαφορά στις ευκαιρίες.

Ποια είναι η σχέση σας με την τεχνολογία; Πώς υποδέχεστε τη ραγδαία εξέλιξή της;

Παρακολουθώ την εξέλιξη της τεχνολογίας με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Φυσικά, δεν έχω τις ικανότητες για να γίνω μέρος της.
Όμως έχω και μεγάλους ενδοιασμούς. Θέλω να πιστεύω ότι θα λειτουργήσει αρμονικά με τον ανθρώπινο παράγοντα και ότι θα βοηθήσει στην εξέλιξή μας, χωρίς να μας στερήσει τα χαρίσματα του ανθρώπινου νου και, κυρίως, της ανθρώπινης καρδιάς.

Στο πρόσφατο, πρώτο Athens Media & Communication Summit του Alpha Forum, το Just a Number ήταν χορηγός επικοινωνίας, ενώ η Νίκη Μπουτάρη διηύθυνε ένα πολύ ενδιαφέρον πάνελ. Ένα από τα γενικά συμπεράσματα της διοργάνωσης, ήταν ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει μεν απεριόριστη εμβέλεια, αλλά περιορισμένη επιρροή. Ποια είναι η γνώμη σας;

Δεν είμαι καθόλου ειδικός για να εμβαθύνω σ’ αυτό το θέμα.
Το παρακολουθώ μέσω των ειδικών. Πιστεύω όμως ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα έχει την επιρροή που θα της επιτρέψουμε να έχει, με γνώμονα πάντα το όφελος του ανθρώπου.

Κι ένα τελευταίο: Θυμίστε μας, αν θέλετε, για ποιο λόγο αποκαλείτε τη Νίκη, «Γερτρούδη»…

Η Νίκη είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο της ζωής μου. Είμαστε φίλες καρδιάς και μυαλού από την πρώτη γυμνασίου. Παρόλο που ήμασταν καλές μαθήτριες, ήμασταν και πολύ άτακτες. Παίζαμε μαζί στον θεατρικό όμιλο του Σχολείου, με συνεχή γέλια και ξεκαρδιστικά χαχανητά. Σε κάποια παράσταση, της έπεσε ο ρόλος της Γερτρούδης. Έκτοτε, της βγήκε το όνομα! Είναι κάτι σαν state of mind.

Λιάνα Βουράκη, βιογραφικό
Απόγονος τρίτης γενιάς της γνωστής οικογένειας κοσμηματοπωλών, η Λιάνα Βουράκη γεννήθηκε στην Αθήνα και φοίτησε στο Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων (Pierce). Σπούδασε διαχείριση επιχειρήσεων, πολιτικές επιστήμες και διεθνείς σχέσεις στη Λωζάννη και τη Γενεύη της Ελβετίας.

Από το 1985, ακολουθεί την οικογενειακή παράδοση, δημιουργώντας τη δική της ξεχωριστή ταυτότητα και το brand Liana Vourakis, με κοσμήματα που αντλούν έμπνευση από την ελληνική παράδοση, τα σύμβολα και τα ταξίδια της. Εκτός από online κατάστημα, διαθέτει και δύο «φυσικά» καταστήματα, στην οδό Πινδάρου 44, Κολωνάκι και στο Golden Hall.