Κική Δημουλά – Γιάννης Ψυχοπαίδης 
«ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ»

«Οι ζωγραφικές εικόνες αναδύονται από τον ήχο και τα χρώματα της Ποίησης» Γιάννης Ψυχοπαίδης.

Κάθε εποχή της ζωής μας έχει το βιβλίο της. Τα βιβλία που επιλέγουμε δεν είναι τυχαία. Συχνά συμβολίζουν τις αναζητήσεις μας, τα ανεκπλήρωτα όνειρα μας και τις εσωτερικές μας διαδρομές.
Από τα παιδικά παραμύθια, τα κλασσικά μυθιστορήματα, τα αρχαία κείμενα, τις μυθοπλασίες αναζητούμε στους ήρωες, στους στίχους, ή στις εικόνες, αντανακλάσεις του εαυτού μας. Ιδιαίτερα η ποίηση και η τέχνη μάς βοηθούν να επεξεργαστούμε όσα δεν μπορούν εύκολα να ειπωθούν.
Τα βιβλία της καρδιάς, τα «χιλιοδιαβασμένα», είναι πάντα εκεί ως σημεία αναφοράς του πνευματικού μας ταξιδιού.

Η αγάπη μου για τη ζωγραφική και την ποίηση, ως χώρο εσωτερικής ολοκλήρωσης, με οδήγησε στην καταλυτική επιλογή του λευκώματος η «ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ» της Κικής Δημουλά με έργα του Γιάννη Ψυχοπαίδη γιατί αντανακλά μοναδικά την ανάγκη μου να προσεγγίσω τη μνήμη, τον χρόνο και την ανθρώπινη εμπειρία, μέσα από δύο μορφές τέχνης που συνομιλούν ουσιαστικά μεταξύ τους.
Με ιδιαίτερη συνέργεια Λόγου και Εικόνας συνδιαλέγονται τα 81 «ανήσυχα» ποιήματα της Δημουλά με τα 73 «ανήσυχα» και πολυεπίπεδα έργα του Ψυχοπαίδη, τα οποία ο ίδιος δημιούργησε, εμπνευσμένος από τους στίχους της.
Οι εικόνες δεν ερμηνεύουν απλώς τις λέξεις, αλλά αναπτύσσουν έναν παράλληλο εικαστικό Λόγο ποιητικό και υπαινικτικό, όπου το χρώμα μετατρέπεται σε φορέα μνήμης. 
Ως άνθρωπος της τέχνης, με συγκινεί αφάνταστα ο τρόπος με τον οποίο ο λόγος μεταμορφώνεται σε εικόνα και η εικόνα επιστρέφει στον λόγο, δημιουργώντας νέες ερμηνείες. Στο έργο αυτό αναγνωρίζω τις πιο μύχιες σκέψεις μου για τη μοναξιά, τη φθορά, την απουσία και τη νοσταλγία του «χαμένου χρόνου». 
Η Δημουλά απογυμνώνει τις ψευδαισθήσεις με τη ρηξικέλευθη δύναμη των στίχων της, και παράλληλα σε αρμονική αντίστιξη, ο Ψυχοπαίδης αποδίδει  το λεκτικό απόηχο με εικαστικές μορφές και σύμβολα.
Η «συνάντησή» τους αυτή καθρεφτίζει την υπαρξιακή αγωνία του σύγχρονου ανθρώπου, σε μια  εποχή αμφισβήτησης και ψηφιακής καταλυτικής ακύρωσης των συναισθημάτων. Αντιστέκεται στην ψυχρή διαδραστικότητα της οθόνης και καταφέρνει να ξυπνήσει μέσα μας την ακατανίκητη γοητεία των λέξεων και τη μαγική μουσική των εικόνων.
Η Κική Δημουλά δημιουργεί παράδοξες συνδέσεις μιας μεταμοντέρνας ματιάς μετατρέποντας το πιο ασήμαντο καθημερινό γεγονός, σε ποιητικό αφήγημα.

Και οι αναμνήσεις σχηματίζουν μικρά «ψηφιδωτά μνήμης» σε μια βαθιά λυρική ατμόσφαιρα που εμπνέει τον μεγάλο «εικαστικό ποιητή» Γιάννη Ψυχοπαίδη να συνομιλήσει μαζί της, αναζητώντας μέσα από τις ψηφίδες, μια μορφή ανθρώπινης αλήθειας.
Ξεφυλλίζοντας το λεύκωμα «ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ» αισθάνομαι κάθε φορά ότι εισέρχομαι σε ένα «τοπίο μνήμης» όπου τα ξεχασμένα βιώματα αναδύονται ως επίμονες Σκιές που επιστρέφουν για να στοιχειώσουν το παρόν .   
Και τότε συντελείται η βιωματική μέθεξη με το τόσο υπαρξιακά σύνθετο εικαστικό έργο και κάθε σελίδα γίνεται αφορμή για στοχασμό και εσωτερικό διάλογο, τώρα πια που ο χρόνος δεν μετριέται μόνο ως διάρκεια, αλλά ως τελική αναμέτρηση με τη μνήμη, τη φθορά και το νόημα της ζωής.

Info: Κική Δημουλά (1931- 2020) Βραβευμένη Ποιήτρια. Τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών (2002) 
Γιάννης Ψυχοπαίδης (1945) με διεθνή καριέρα, πολλές εκθέσεις και εκδόσεις. Καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών.
Από τις 20/5 έως τις 4/10/ 2026 στο Μουσείο Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρη Έκθεση αφιέρωμα στο έργο του.
«Τοπία της Μνήμης – Αυτά που κράτησα».