Γνώρισα την Άννα Πατάκη πριν αρκετά χρόνια, όταν έβαλε κάτω από τα φτερά του εκδοτικού οίκου που συν-διευθύνει, την έκδοση Μεσημέρι στου Απότσου - μια ιστορία για το..
Την πρώτη μέρα που χάθηκαν τα βιβλία, κανείς δεν ανησύχησε. «Θα είναι προσωρινό», είπαν. «Κάποια νέα πλατφόρμα», συμπλήρωσαν οι πιο ψύχραιμοι. Μέχρι το βράδυ, τα ράφια και τα..
Το είπε χωρίς ένταση. Σαν να ζητούσε νερό. «Να μη σ' έχω έννοια.» Στάθηκε για ένα δευτερόλεπτο. Όχι γιατί δεν το άκουσε. Αλλά γιατί κάτι μέσα της μετακινήθηκε..
Πλησίαζε πάλι η Μεγάλη Εβδομάδα, κοντά ήταν, σε δέκα μέρες και ο Γιώργος καθόταν πάλι μόνος ως αργά στο γραφείο του και αναλογιζόταν τα βάρη, τις ευθύνες και..
Γνώρισα τη Νίκη Μαρκογιάννη, ως διακεκριμένη, ταλαντούχα ψυχίατρο όταν, πριν πολλά χρόνια, με έστειλαν σ’ εκείνη από το περιοδικό «Γυναίκα», αν θυμάμαι καλά, για να της πάρω μια..
Η Ματίνα μεγάλωσε σε ένα σπίτι γεμάτο από ανθρώπους και πράγματα: στην αποθήκη κούτες στοιβαγμένες η μία πάνω στην άλλη, στα γεμάτα ντουλάπια που δεν έκλειναν καλά, στα..
Υπάρχουν αυτοί που γράφουν ιστορία και αυτοί που καταγράφουν την ιστορία. Οι πρώτοι θα κριθούν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βάθος χρόνου, κατά κανόνα απολογιστικά, για το τι έκαναν,..
Μια επιθυμία που δικαιούμαστε να έχουμε μέχρι την τελευταία μας στιγμή… Περιμένοντας μια φίλη για καφέ, διαβάζω ξανά στο κινητό το κείμενο της συνέντευξης του διακεκριμένου επιστήμονα της..
Ο Στέλιος μεγάλωσε με τη μυρωδιά του ελληνικού καφέ να απλώνεται στο μικρό καφενεδάκι της γειτονιάς, εκεί όπου αντηχούσαν οι φωνές αντρών που συζητούσαν για πολιτική και όνειρα..