Με είχε πολύ εντυπωσιάσει αυτή η φράση. 

Plus ça change, plus c’est la même chose.

Όσο κι αν τα πράγματα αλλάζουν, μένουν ίδια.

Νόμιζα ότι το είχε πει ο ποιητής Πολ Ελυάρ οπότε και το απέδιδα σε ποιητικό λόγο, δηλαδή μια δόση υπερβολής…

Όμως η φράση δεν είναι καθόλου ποιητική τελικά.

Είναι ακριβής και αληθινή.

Πόλεμος σε Ευρωπαϊκή χώρα; Αποκλείεται. (Ουκρανία).

Θα σταματήσω τους πολέμους. Τραμπ. (Μήπως να κάνω τους περισσότερους;)

AI. Είναι ταινία επιστημονικής φαντασίας; Πραγματικότητα παντελώς απρόβλεπτη. (Άνθρωποι σαν τον Bill Gates αναρωτιούνται τι θα γίνει).

Αποκτάς τον πιο όμορφο, έξυπνο και υπέροχο εγγονό. Έχεις δίκιο! (10 ευρώ απαιτεί να εισπράττει καλός φίλος, κάθε φορά που πας να δείξεις φωτογραφία στο κινητό…)

Ξεκινάς για ένα πολύ όμορφο μακρινό ταξίδι ζωής. Έχει τυχαία μια ενδιάμεση στάση. (Ντουμπάι. Πόσες μέρες αντέχει κανείς να πληρώνει για να μείνει -άγνωστο πόσο- στο Ντουμπάι;)

Ζούμε καινούργια πράγματα που όμως στη βάση τους είναι τελικά ίδια.
Μοναδικές χαρές, στιγμές προδοσίας, στιγμές «αυτό δεν το περίμενα με τίποτα», αγωνίες τοπικές και παγκόσμιες.
Και αν το σκεφτούμε πάντα έτσι ήταν.

Δεν ήταν του Ελυάρ η φράση. ‘Ηταν ενός Γάλλου δημοσιογράφου του Jean-Baptiste Alphonse Karr που τη δημοσίευσε το 1849 σε ένα περιοδικό.

Όλα φαίνονται καινούργια. Είναι τελικά;