Ο Άγις είχε αρχίσει να φοβάται τις σιωπές του Άλκη τα τελευταία χρόνια. Κι αυτό, όχι γιατί ήταν μεγάλες — μα επειδή είχαν γίνει άνετες. Οι άνθρωποι δεν..
Ο Δον Κιχώτης δεν πέθανε. Όχι αυτή τη φορά. Ο πυρετός τελείωσε ένα πρωινό που δεν είχε τίποτα το ηρωικό. Καμία καταιγίδα, κανένα όραμα, καμία τελευταία μεγαλοπρεπή εξομολόγηση...
Την πρώτη μέρα που χάθηκαν τα βιβλία, κανείς δεν ανησύχησε. «Θα είναι προσωρινό», είπαν. «Κάποια νέα πλατφόρμα», συμπλήρωσαν οι πιο ψύχραιμοι. Μέχρι το βράδυ, τα ράφια και τα..
Το είπε χωρίς ένταση. Σαν να ζητούσε νερό. «Να μη σ' έχω έννοια.» Στάθηκε για ένα δευτερόλεπτο. Όχι γιατί δεν το άκουσε. Αλλά γιατί κάτι μέσα της μετακινήθηκε..
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μεγάλωσαν. Απλώς… προχώρησαν. Όχι επειδή δεν πόνεσαν, αλλά επειδή κάποια στιγμή κατάλαβαν ότι αν μείνουν ακίνητοι, ο πόνος θα τους έκανε έπιπλο -χρήσιμο, σιωπηλό,..
Η πρώτη αδελφή που σε επισκέπτεται. Δεν σου συστήνεται, γι’ αυτό και σε μπερδεύει. Κάθεται σιωπηλή , πότε κοντά , πότε απόμακρα, μα πάντα τη νιώθεις...