Το να «μεγαλώνεις αλλιώς» χωρίς να γερνάς μπορεί να θεωρηθεί μια μορφή «υψηλής τέχνης», διότι γίνεσαι ο δημιουργός της ίδιας σου της ζωής, με καθοριστικές επιλογές που κτίζουν ένα καινούργιο παρόν σε απόλυτη αρμονία με την παράταση του κερδισμένου χρόνου.

Ένας ανανεωμένος χρόνος μέσα από τα φίλτρα μιας νέας φιλοσοφίας που ήδη έχει ονομασία και την αποκαλούμε «neo-aging», ο σύγχρονος τρόπος διαβίωσης ως συνέχεια της ίδιας της ζωής και όχι σαν μια φθίνουσα πορεία προς το τέλος.

Το βλέπουμε στη φωτογραφία, τη ρεαλιστική ζωγραφική, τη βιογραφική λογοτεχνία και πολύ έντονα στις τελευταίες τάσεις της μόδας. Η τέχνη αναλαμβάνει τον ρόλο του αρχείου της ύπαρξης δίνοντας στη ζωή μια δεύτερη ευκαιρία μέσα από νεωτεριστικές διαδρομές και στιλιστικές μεταμορφώσεις, που οδηγούν στη γέννηση μιας «δεύτερης ζωής» μετά τα 70 και στην αναδιαπραγμάτευση του χρόνου με νέους κωδικούς.

Χωρίς αυταπάτες για τον θάνατο και την αθανασία, χωρίς βιολογικές υποχρεώσεις, χωρίς κοινωνικό ρόλο, χωρίς την ψυχολογία της τελευταίας διαδρομής.

Η ζωή είναι το σήμερα, που αν ανανεωθεί με φαντασία αποκτά ένταση, χαρά και αισιοδοξία.
Η ζωή γίνεται έργο, «έργο τέχνης» και αποκτά υπαρξιακό νόημα και εννοιολογική αισθητική.

Γιατί η αισθητική γίνεται το εργαλείο κατανόησης της ζωής και η τέχνη σε κάθε της έκφανση, με πρωτοστάτη τη μόδα, δίνει σχήμα και ύφος, δημιουργώντας το καινούργιο στυλ. Γιατί το στυλ δεν έχει ηλικία, κινείται σε άλλη διάσταση και σκηνοθετεί μια νέα αισθητική χωρίς ηλικιακά όρια, με την άνεση που δίνει η ώριμη φιγούρα του βιωμένου χρόνου. Αλλάζει η ταυτότητα του ηλικιωμένου ατόμου και αποδεσμεύεται από τους κοινωνικούς του ρόλους. Το «neo-age» δεν είναι πλέον μόνο «παππούς – γιαγιά» αλλά γίνεται αυτόνομο και συντροφικό με δικές του ελεύθερες επιλογές και ανοιχτούς ορίζοντες. Η νεότητα χάνει το μονοπώλιο της γιορτής και της επιθυμίας αφήνοντας τον λίγο, αλλά πολύτιμο χώρο που έχει απομείνει, στην «τρίτη ηλικία».

Ένας χώρος που αξιοποιείται σήμερα εντυπωσιακά ως τρόπος ζωής (lifestyle) και πλέον, ακόμα και σαν οικονομικός παράγων, με το περίφημο νέο πλαίσιο του «silver economy». Όλα αλλάζουν με την καταλυτική παρουσία της AI και των social media, δεν υπάρχουν πια σύνορα γιατί όλοι είμαστε «connected» διαδικτυακά.

Η εικόνα μας πλάθεται και ωραιοποιείται ψηφιακά δίνοντας διάρκεια, μερικές φορές πλαστή, στον χρόνο αλλά ακόμα και σαν ψευδαίσθηση, τροφοδοτεί και πυροδοτεί τον ενθουσιασμό για μια «δεύτερη ευκαιρία».

Η ζωή ξαναγράφεται.

Όλα συντελούν για μια νέα αισθητική και φιλοσοφία του «neo- aging», του να μεγαλώνεις χωρίς ντροπή για το σώμα σου, χωρίς φόβο για τον θάνατο που έχεις απομυθοποιήσει με τη βοήθεια της τεχνολογίας, χωρίς κοινωνικό αποκλεισμό.

Το «γήρας» γίνεται μέρος της ζωής και όχι εξαίρεση. Γίνεσαι ισότιμος απέναντι στη ζωή για να απολαύσεις τον τελευταίο πολύτιμο χρόνο της και να αποδεχθείς φυσιολογικά το νομοτελειακό τέλος της, με την ωριμότητα του ανθρώπου που φροντίζει την εσωτερική του ισορροπία και ακολουθεί τους κανόνες της μακροζωίας (longevity).

Στον 21ο αιώνα αλλάζει η αισθητική, γίνεται ορατή η ωριμότητα και συνεπώς και η δεύτερη φάση της ζωής.

Αυτά σημαίνουν ότι το «γήρας» δεν είναι πια περιθώριο, δεν είναι πρόβλημα για να κρυφτεί, αλλά φορέας στυλ, και σημάδι ατομικής φροντίδας της προσωπικής μας εικόνας, ώστε η αισθητική να συνυπάρχει με τον χρόνο.

Δυο φωτεινά παραδείγματα της νέας τάσης που ακόμα αναζητά ταυτότητα, εμφανίσθηκαν σε πρόσφατη επίδειξη μόδας της L’Oreal στο Παρίσι, και εντυπωσίασαν με τη χάρη και το μοναδικό τους στυλ.

Η super star Jane Fonda και η λαμπερή ηθοποιός Helen Mirren περπάτησαν στην πασαρέλα με την αυτοπεποίθηση και το glamour της ολοκληρωμένης προσωπικότητας τους, συμβολίζοντας εντυπωσιακά τη νέα τάση του «luminous aging».

Οι δυο εμβληματικές παρουσίες των διάσημων ηθοποιών σηματοδοτούν την «post-age era» που αντανακλά το μήνυμα της νέας εποχής στη φωτογραφία, στη μόδα, στο σινεμά, στη ζωγραφική, στο «digital art» και το «design».

Οι δυο «iconic» ηθοποιοί, πρότυπα στιλ και κομψότητας, σηματοδοτούν το ιστορικό στίγμα της «meta» εποχής μας, όπου ο χρόνος, γίνεται ο ίδιος, αισθητική κατηγορία, εκτίθεται, διαμορφώνεται, διαφημίζεται και γίνεται ελεύθερη επιλογή, γίνεται ύφος και καθορίζει τη συμφιλίωση με τη διάρκεια της μορφής και την επιβράβευση της ωριμότητας.

Άραγε ποιο θα είναι το νέο ιδεώδες ομορφιάς όταν ο χρόνος ταυτιστεί με την Αισθητική;
Σήμερα την απάντηση τη δίνει η μόδα ως πρωτοπόρος και καταλύτης, στην αποδοχή του «aging in style».