– Ντύνεται σαν μπεμπέκα…
– Μα είναι πουκάμισο αυτό για την ηλικία του;
– Μπικίνι μετά τα 60;;; Πόσο γελοίο!!!
– Σιγά μην πάω στο μπαρ με τα 20χρονα… Θα με κράξουν!
Πείτε μου πόσα τέτοια και άλλα παρεμφερή για «των μεγάλων και των πολύ μεγάλων το στυλ» και τα καμώματα δεν έχετε κατά καιρούς ακούσει; Και πείτε μου, με το χέρι στην καρδιά, μη και κάπου, κάπως, κάποτε δεν έχετε κι εσείς κάτι ανάλογο εκστομίσει – με ασήμαντη ή και σημαντική αφορμή. Και πείτε μου, και με τα δύο χέρια στην καρδιά αν, παρόλο που η καλή σας ανατροφή σάς απαγορεύει τέτοια σχόλια, δεν έχετε σκεφτεί κάτι ανάλογο, μη και χειρότερο, για κάποιον/α/ους.
Γιατί τα στερεότυπα που τόσο αγαπάμε να μισούμε – και να κυνηγούμε – εμείς οι just a number, πολλές φορές κολλάνε σαν τσιμπούρια υποδόρια στο πετσί μας ή, επί το πιο μοντέρνο, βυσματώνονται σαν τσιπάκι ΑΙ στο εγκέφαλό μας!
‘Οσοι / όσες με διαβάζετε σε αυτή τη στήλη, θα ξέρετε ότι δεν είμαι και ουδέποτε βέβαια δήλωσα ειδική του στυλ – μόνο λάτρης του.
Μπαίνω όμως στον πειρασμό, χάρη στο θέμα του τεύχους μας, να καταθέσω μία λίστα από τι ΔΕΝ θέλω να συμβεί, τι ΔΕΝ θέλω να αλλάξει στο στυλ των γενεών του just a number (άρα και εμού της ιδίας) μεγαλώνοντας.
Το Στυλ, λοιπόν:
1) Δεν θέλει να παραιτηθεί από χρώματα δυνατά, εκτυφλωτικά, ναι και φλούο καμιά φορά, για χάρη των «ήσυχων» μπεζ και γκρι.
2) Δεν θέλει να κολυμπάει με ολόσωμα μαγιό – εφόσον η εικόνα με μπικίνι την ικανοποιεί. Άσε που το ολόσωμο βρεμένο φέρνει πονόκοιλο!
3) Δεν θα πετάξει τα βαθυκόκκινα και άλικα κραγιόν (κι ας τα φοράει σπάνια) μόνο και μόνο γιατί – λέει η αισθητικός – σε «μεγαλώνουν».
4) Δεν θα σταματήσει να φοράει σορτς – καμμιά φορά και βραδινά.
5) Δεν θα χαρίσει όλα τα στιλέτο τακούνια- πάντα θα υπάρχουν μέρη να πάει που δεν θα χρειαστεί να περπατήσει πάνω από 10 βήματα (πόρτα-αυτοκίνητο-πόρτα).
6) Θα συνεχίσει να φοράει εξαντρίκ και τρελούτσικα φω-μπιζού.
7) Ομοίως και ολίγον παλαβά καλσόν.
8) Ομοίως κι εξίσου τρελά γυαλιά ηλίου.
9) Θα αναζητεί απροσδόκητους συνδυασμούς, π.χ. ακριβό – φθηνό, αμπιγιέ-σπορ, και ό,τι έχει πλάκα, χιούμορ και μπορεί να ανεβάσει τη διάθεση.
10) Δεν θα ξεχνά ότι το κλασικό συνήθως είναι συνώνυμο με το βαρετό.
11) Δεν θα κόψει τα μαλλιά της κοντά επειδή μεγάλωσε – αν βέβαια είναι υγιή και ταιριάζουν με τη σιλουέτα της.
12) Ούτε θα τα αφήσει άσπρα επειδή «βαρέθηκα κάθε μήνα να τα βάφω». Μόνο αν έτσι της αρέσει. (Απίθανο, αλλά ποτέ δεν ξέρεις).
Ο παραπάνω «δωδεκάλογος του στυλ των μεγάλων» (λέμε τώρα) είναι αυθαίρετος, υποκειμενικός και απολύτως ανοιχτός σε διαφωνίες.
Το μόνο που υποστηρίζει με πάθος είναι ότι το στυλ δεν ορίζεται από κανέναν αριθμό. Ούτε καν από αυτόν της ηλικίας.
