Το Just a Number γεννήθηκε σαν μια σκέψη — και έγινε συνοδοιπόρος. Ένα καταφύγιο λέξεων, σκέψεων, αναστοχασμού και αλήθειας. Γεννήθηκε την ίδια περίοδο που ξαναγεννήθηκα κι εγώ.
Έγινε καθρέφτης της ψυχής μου και χώρος όπου η ηλικία έπαψε να είναι μέτρημα και μεταμορφώθηκε σε ελευθερία.

Σήμερα, στην τρίτη του επέτειο, κοιτάζω πίσω με ευγνωμοσύνη και μπροστά με χαμόγελο.

Τρία χρόνια. Όχι απλώς χρόνος που πέρασε, αλλά χρόνος που με διαπέρασε.
Σαν νερό που βρίσκει ρωγμές και τις μεταμορφώνει σε ποτάμια.
Σαν φως που πέφτει σε παλιές σκιές και τις κάνει λιγότερο απειλητικές.
Σαν μια αργή, βαθιά αναπνοή που δεν είχα πάρει ποτέ πριν.

Κοιτάζοντας αυτά τα 1.095 εικοσιτετράωρα, συνειδητοποιώ πως ήταν ίσως τα πιο πυκνά της ζωής μου.

Αν έπρεπε να ξεχωρίσω τρεις σταθμούς που με καθόρισαν, θα ήταν αυτοί:

1. Η Μεγάλη Έξοδος και η Νέα Αρχή
Μετά από 35 χρόνια έντονης επαγγελματικής διαδρομής — γεμάτης συγκινήσεις, προκλήσεις, ευθύνη και δημιουργία — ήρθε η στιγμή της αποχώρησης από τις καθημερινές επαγγελματικές μάχες.

Πολλοί φοβούνται αυτή τη φάση. Εγώ τη γεύτηκα σαν δώρο.
Δεν βαρέθηκα ούτε ένα λεπτό. Αντί για «αποστρατεία», επέλεξα την αναγέννηση.

Η ζωή άνοιξε σαν παράθυρο που είχα ξεχάσει κλειστό.
Η καθημερινότητα έγινε πιο αργή, πιο καθαρή, πιο δική μου.

Σήμερα ο χρόνος μού ανήκει. Διαβάζω, γράφω, ταξιδεύω, μαγειρεύω, γυμνάζομαι , κουβεντιάζω με άνεση και χαρά. Κυρίως, όμως, σκέφτομαι και επανεφευρίσκω τον εαυτό μου.
Τον ξεφλουδίζω σαν ώριμο φρούτο και ανακαλύπτω γεύσεις που δεν είχα δοκιμάσει.

Γνωρίζω την Αναστασία από την αρχή — χωρίς ρόλους, τίτλους και εξαντλητικά ωράρια — και ανακαλύπτω πως η ζωή ξεκινά εκεί που τελειώνει το «πρέπει».

Η ελευθερία του χρόνου έγινε δώρο.
Η σιωπή έγινε σοφία.
Και τα νέα ξεκινήματα, παιχνίδι.

2. Η Πένα μου που Πήρε Φωτιά
Το Just a Number έγινε η γέφυρά μου με τον κόσμο. Στην αρχή ως αναγνώστρια και ύστερα ως αρθρογράφος.
Ένας χώρος όπου άφησα τη φωνή μου να ακουστεί χωρίς φόβο και χωρίς λογοκρισία — αυθεντική, ρέουσα, αληθινή.

Ευγνωμονώ τη Νίκη που μου το ψιθύρισε. Ήταν σαν να μου έδωσε το κλειδί για ένα δωμάτιο που δεν ήξερα πως υπήρχε μέσα μου.

Το blog μού χάρισε χαρά, μοίρασμα, σύνδεση.
Κάθε τεύχος είναι μια αφορμή για ποιοτικό διάβασμα και βαθύτερο αναστοχασμό.

Και δεν σταμάτησα εκεί.

Η δημιουργικότητά μου βρήκε διέξοδο σε ένα όνειρο ζωής: Το πρώτο μου βιβλίο.
Ένα σύγχρονο corporate thriller, μπολιασμένο με την αρχέγονη δύναμη της ελληνικής μυθολογίας. Είναι σχεδόν έτοιμο. Και η ανυπομονησία μου να το δω να «ζωντανεύει» στα χέρια των αναγνωστών είναι η νέα, μυστική μου πηγή νεότητας.

3. Το Ξεκαθάρισμα της Ψυχής
Ο ελεύθερος χρόνος που απέκτησα με δίδαξε να ξεχωρίζω το φως από τη σκιά.

Με σπουδή, σεβασμό αλλά και θάρρος, επαναξιολόγησα τις σχέσεις μου.
Αναγνώρισα πόρτες που έτριζαν από καιρό — σχέσεις βαριές, άρρωστες, κουρασμένες.
Τα τελευταία χρόνια έμαθα βλέπετε να κοιτάζω τους ανθρώπους όχι με τα μάτια, αλλά με την ψυχή.

Κάποιες σχέσεις έσβησαν σαν κεριά που είχαν καεί μέχρι το τέλος τους.
Δεν τις έσβησα εγώ· είχαν ολοκληρώσει τον κύκλο τους.
Το μόνο που χρειαζόταν ήταν το θάρρος να το παραδεχτώ.

Άλλες, όμως, άναψαν ξανά.
Με ανθρώπους που μοιραζόμαστε αξίες, σεβασμό, ευαισθησία.
Με ανθρώπους που δεν με τραβούν προς τα κάτω, αλλά με συνοδεύουν προς τα μέσα.

Περνώ χρόνο με όσους καταλαβαίνουν ότι ο χρόνος είναι ιερός.
Ότι η καρδιά δεν είναι δεδομένη.
Με ανθρώπους που με κάνουν να χαμογελώ, που σέβονται τον χρόνο, τις απόψεις και τις επιθυμίες μου.
Που ακούν και ακούγονται.
Που είναι παρόντες — στα εύκολα και στα δύσκολα.

Η ποιότητα των σχέσεων είναι, τελικά, η ποιότητα της ίδιας μας της ζωής.

Το κύριο μάθημα αυτά τα 3 χρόνια; 
«Η ηλικία είναι όντως απλώς ένας αριθμός.
Δεν ορίζει τα όνειρα.
Δεν περιορίζει τα ξεκινήματα.
Η ουσία βρίσκεται στο πώς επιλέγεις να γεμίσεις τις λευκές σελίδες του τώρα»

Παρά τα χρόνια που με βάρυναν λιγάκι, τις ρυτίδες και τα κιλάκια που κουβαλώ, παρά τους θορύβους του κόσμου, τις συνεχείς ανατροπές, τα «τύμπανα του πολέμου» και τις αγωνίες της εποχής, επιλέγω την αισιοδοξία.

Με την υγεία μου ως θεμέλιο, την αγάπη του άνδρα και των παιδιών μου ως λιμάνι, τη ωριμότητα που μου χάρισε ο χρόνος και τους όμορφους ανθρώπους γύρω μου, νιώθω πιο έτοιμη από ποτέ για όσα έρχονται.

Το μέλλον δεν με φοβίζει.
Με προσκαλεί.

Χρόνια πολλά, Just a Number.
Τα καλύτερα είναι μπροστά.
Και θα τα ζήσουμε μαζί.