Όσα φέρνουν Τρία Χρόνια

Τρία χρόνια. Αν τα μετρήσεις στο ημερολόγιο, είναι απλώς τριάντα έξι μήνες. Αν όμως τα μετρήσεις με όσα φέρνουν στη ζωή σου, μπορεί να είναι μια εποχή ολόκληρη.
Στα τρία χρόνια που γιορτάζει σήμερα το Just a Number, προσωπικά βίωσα πολλά από λίγο και λίγο από πολλά – και τα τελευταία έφεραν σχεδόν συγκλονιστικές αλλαγές.
Αλλαγές που δεν τις προγραμματίζεις, δεν τις προβλέπεις, απλώς έρχονται και σε καλούν να επαναπροσδιορίσεις τη θέση σου μέσα στον χρόνο.

Η ιδέα του JAN γεννήθηκε σε μια τέτοια στιγμή. Βγαίνοντας από την περίοδο του Covid, όταν όλοι είχαμε βιώσει μια πρωτόγνωρη απομόνωση, οι περισσότεροι άνθρωποι γύρω μου επέστρεφαν σιγά -σιγά στην κανονικότητά τους. Στις δουλειές τους, στα projects τους, στις καθημερινές τους ρουτίνες. Εγώ όμως δεν είχα πού να επιστρέψω επαγγελματικά. Η προ-Covid επαγγελματική μου ζωή είχε διακοπεί κάπως απότομα και – ας το πούμε όπως είναι – κάπως απρόσμενα, με αφορμή αυτό το περίφημο «όριο ηλικίας».

Έτσι, ενώ ο κόσμος γύριζε στην κανονικότητα, εγώ βρέθηκα μπροστά σε μια άλλη εκδοχή της: Μια ζωή χωρίς επαγγελματικά σχέδια, χωρίς projects, χωρίς στόχους και οράματα. Ευτυχώς, η οικογενειακή μου ζωή κυλούσε – και συνεχίζει – ευτυχισμένα κι ευλογημένα. Κι αυτό είναι ένα δώρο ανεκτίμητο. Όμως, όσο κι αν το αναγνωρίζεις και ευγνωμονείς, δεν καλύπτει πάντα την ανάγκη της αυτοπραγμάτωσης, εκείνη τη βαθύτερη ανάγκη να δημιουργείς, να συμβάλλεις, να εξελίσσεσαι.

Κάπως έτσι γεννήθηκε η ιδέα του Just a Number. Φαντάστηκα έναν χώρο, μια στέγη, όπου άνθρωποι στην ηλικία των 50+ θα μπορούσαν να βρίσκουν ιδέες, απαντήσεις και απόψεις για τα ζητήματα που τους απασχολούν, σε όλο το φάσμα της ζωής: Από την υγεία και την ψυχική ισορροπία μέχρι τη σύγχρονη τεχνολογία και την τεχνητή νοημοσύνη· από τον πολιτισμό και την ψυχαγωγία μέχρι τις μικρές και μεγάλες αλλαγές της καθημερινότητας.

Έναν χώρο όπου θα συναντούσαν ιστορίες ανθρώπων της διπλανής πόρτας αλλά και συνεντεύξεις σημαντικών προσωπικοτήτων και αυθεντιών στους τομείς τους – ανθρώπων των οποίων η πορεία και η στάση ζωής επιβεβαιώνουν μια απλή αλλά ουσιαστική αλήθεια: Ότι η ηλικία είναι ένας αριθμός. Ένας αριθμός που δίνει πληροφορίες για το ποιοι είμαστε, αλλά δεν μας καθορίζει. Δεν μας περιορίζει εκεί όπου δεν θέλουμε να είμαστε και δεν μας αποκλείει από εκεί όπου θέλουμε να ανήκουμε, να συμμετέχουμε, να υπάρχουμε.

Σκέφτηκα να δώσω σε αυτόν τον χώρο τη μορφή ενός ψηφιακού περιοδικού – ενός digital magazinο που θα φτάνει στους αναγνώστες του μέσω email, από το site και από τα social media. Δεν είχα ειδίκευση στον εκδοτικό χώρο, είχα όμως μεγάλη τριβή με τα Μέσα από την πορεία μου στην επικοινωνία. Και κυρίως είχα την ιδέα – και την ανάγκη να τη δω να γίνεται πραγματικότητα.

Το πρώτο βήμα ήταν να τη μοιραστώ με κάποιους και κάποιες που γνώριζα κι εκτιμούσα πολύ. Δεν ήταν απαραίτητα πολύ κοντινοί μου άνθρωποι. Τους είπα την ιδέα μου, ρώτησα αν θα τους άρεσε να γράφουν ένα άρθρο κάθε δεκαπέντε ημέρες, σχετικό με το θέμα του εκάστοτε τεύχους και μέσα στο πλαίσιο της ειδικότητάς τους – εκτός από δύο, κανείς δημοσιογράφος-αρθρογράφος. Ακόμη και σήμερα αναρωτιέμαι πώς πήρα την απόφαση να εμπιστευτώ σε ανθρώπους που δεν ήταν από τον πολύ στενό μου κύκλο ένα τόσο προσωπικό όνειρο. Η μόνη απάντηση που μπορώ να δώσω είναι: Από ένστικτο. Η ανταπόκριση ήταν άμεση και θερμή. Και ήταν μια από τις πρώτες στιγμές που ένιωσα ότι η ιδέα ίσως πράγματι είχε λόγο ύπαρξης.

Στη συνέχεια απευθύνθηκα σε γιατρούς, ενεργούς και μάχιμους, από διαφορετικές ειδικότητες. Και εκεί, παρά το εξαιρετικά απαιτητικό επάγγελμά τους, βρήκα αμέσως ανταπόκριση. Γιατροί καταξιωμένοι που δέχτηκαν να προσφέρουν τη γνώση και τον χρόνο τους – συχνά από το υστέρημα του ήδη φορτωμένου προγράμματός τους – για να συμβάλουν σε μια κοινότητα ενημέρωσης και υποστήριξης.

Φυσικά, τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη. Από τη στιγμή που γεννήθηκε η ιδέα μέχρι να πάρει την τελική της μορφή πέρασαν σχεδόν δύο χρόνια. Δύο χρόνια σκέψης, δοκιμών, διορθώσεων – ακόμα και ορθογραφικών. Δύο χρόνια κατά τα οποία σιγά σιγά άρχισε να διαμορφώνεται το σχήμα αυτού που φανταζόμουν: Ένα ψηφιακό περιοδικό με συνέπεια, με περιεχόμενο, με ανθρώπους πίσω από τις λέξεις.

Με τη βοήθεια βέβαια και των εξαιρετικών συνεργατών μου στο digital marketing, στην τεχνική υποστήριξη, στην οργάνωση της δουλειάς, το Just a Number πήρε την τελική του μορφή και λανσαρίστηκε στις 8 Μαρτίου του 2023. Η ομάδα παραγωγής και οργάνωσης που φτιάξαμε, τόσο σφιχτή και δεμένη σήμερα, αποτελεί άλλη μια τεράστια πηγή χαράς και ικανοποίησης για μένα. Τα προφίλ όλων των υπέροχων συντελεστών του JAN, τα βλέπετε στην επικεφαλίδα του κάθε άρθρου και αναλυτικά στο σάιτ. Θα τους είμαι ευγνώμων αιώνια. Ειδική μνεία σε κάποιους οργανισμούς (που διοικούνται από αληθινούς Ανθρώπους) που στάθηκαν δίπλα μας, ακόμα και πριν καλά-καλά διαμορφωθεί η οριστική μορφή μας.

Ξεκινήσαμε πολύ χαμηλόφωνα. Σχεδόν δειλά. Και φτάσαμε σήμερα σε ένα αποτέλεσμα που ξεπερνά κατά πολύ εκείνο που είχα φανταστεί τότε: Μια κοινότητα περίπου 15.000 αναγνωστών, σημαντική απήχηση, παρουσία στο Google Discover, σταθερή αναγνωρισιμότητα και – ίσως το σημαντικότερο – ανθρώπους που περιμένουν κάθε δεκαπέντε ημέρες το νέο τεύχος. Και το σημαντικότατο:

Δεν ήταν βέβαια όλα ρόδινα. Όπως σε κάθε ζωντανό οργανισμό, υπήρξαν αλλαγές. Κάποιοι αποχώρησαν για προσωπικούς ή επαγγελματικούς λόγους, νέοι άνθρωποι ήρθαν και έφεραν μαζί τους νέα ενέργεια και νέες ιδέες. Υπήρξαν εμπόδια, δυσκολίες, στιγμές αμφιβολίας.

Αυτό που δεν άλλαξε ποτέ ήταν η συνέπεια. Κάθε δεκαπέντε ημέρες το newsletter φεύγει κανονικά. Το site ανανεώνεται. Η κοινότητα μεγαλώνει σταθερά.

Και μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια δεν άλλαξε μόνο η μικρή μας ιστορία. Άλλαξε και ο κόσμος γύρω μας. Ζήσαμε μια περίοδο που, χωρίς υπερβολή, μπορεί να χαρακτηριστεί περίοδος τεκτονικών μετατοπίσεων.

Η πανδημία άφησε πίσω της μια διαφορετική κοινωνία. Ο πόλεμος στην Ουκρανία επανέφερε στην Ευρώπη την έννοια της γεωπολιτικής αστάθειας. Οι διεθνείς ισορροπίες άλλαξαν, οι οικονομίες δοκιμάστηκαν, η ενεργειακή κρίση επηρέασε εκατομμύρια ανθρώπους. Κι άλλοι πόλεμοι, με πιο τρομακτικό τον πρόσφατο, στο κατώφλι μας, της Μέσης Ανατολή. Έναν πόλεμο που δυσκολευόμαστε όχι απλά να δεχτούμε, όπως κάθε πόλεμο, αλλά να κατανοήσουμε και μας γεμίζει φόβο και αποτροπιασμό. Όπως κάθε πόλεμος – αλλά αυτός κατά τι παραπάνω.

Ταυτόχρονα, ήρθε η μεγάλη τεχνολογική καμπή: Η έκρηξη της τεχνητής νοημοσύνης. Μέσα σε λίγους μήνες, εργαλεία που κάποτε ανήκαν στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας μπήκαν στην καθημερινότητά μας και άνοιξαν μια νέα συζήτηση για το μέλλον της εργασίας, της γνώσης, της δημιουργίας. Της κοινωνίας τελικά.

Σε εθνικό επίπεδο επίσης ζήσαμε σημαντικές πολιτικές και κοινωνικές στιγμές που επηρέασαν βαθιά τον δημόσιο διάλογο και τη συλλογική μας αυτοαντίληψη.

Και έτσι φτάσαμε στα τρία χρόνια.

Τρία χρόνια που ξεκίνησαν σχεδόν σαν μια προσωπική ανάγκη να ξαναβρώ τον βηματισμό μου μέσα σε έναν κόσμο που είχε αλλάξει – και που στην πορεία έγιναν κάτι πολύ μεγαλύτερο: Μια κοινότητα ανθρώπων που σκέφτονται, μοιράζονται, γράφουν, συζητούν, αμφισβητούν και συνεχίζουν να αναζητούν.

Έτσι λοιπόν, αν κάτι απέδειξε το Just a Number σε αυτή την ως τώρα διαδρομή του, είναι ακριβώς αυτό: Ότι η ηλικία μπορεί να είναι ένας αριθμός, αλλά η περιέργεια, η δημιουργικότητα και η επιθυμία να συμμετέχουμε στον κόσμο γύρω μας δεν έχουν ημερομηνία λήξης.

Και αν τόσα έφεραν τρία χρόνια, δεν μπορούμε παρά να αναρωτιόμαστε, με μεγάλη περιέργεια τι μπορεί να φέρουν τα επόμενα.

Απολαύστε αφηγήσεις κι αληθινές ιστορίες: