Πήρα το MBA στα 65 μου (μού πήρε περίπου 1,5 χρόνο), άρχισα μία (ακόμα) ξένη γλώσσα στα 70 μου, και γενικώς ενθουσιάζομαι όταν μου δίνεται η δυνατότητα να επιβεβαιώνω (με παράφραση) ότι “παραμένω νέα αεί διδασκόμενη”. Ενθουσιάζομαι λοιπόν, και πάλι, με το εκπαιδευτικό  πρόγραμμα 20 μόνο ωρών που θα μου εξασφαλίσει (όπως και σε κάθε 60+) ψηφιακή γνώση και αυτονομία! Αγαπητοί μου Jan-ers, δείτε πώς εδώ! – Νίκη Μπουτάρη, αρθρογράφος Just a Number

Αρχές του 2026: Ποικιλία παρουσιάσεων βιβλίων και μια διαπίστωση: 3 από τους συγγραφείς είναι Just a Number stars, με την έννοια ότι έχουν φιλοξενηθεί στις σελίδες μας, καταθέτοντας πολύτιμα πετράδια απόψεων και εμπειριών. Ο λόγος για τους (με… σειρά εμφάνισης) Σάββα Σαββόπουλο, Μαρία Μαυρικάκη, Σώτη Τριανταφύλλου. Απολαύστε τα καινούργια βιβλία τους και εμείς αναλαμβάνουμε τη δέσμευση να εμπλουτίζουμε τις τάξεις τους! – Εμμανουέλα Νικολαΐδου, αρθρογράφος Just a Number

Το χρυσό μάτι, το τηλεσκόπιο James Webb που ατενίζει τα βάθη του σύμπαντος και «βλέπει» τις απαρχές του μας επιβεβαιώνει ότι είμαστε αστρόσκονη δηλαδή μέρος ενός θαύματος. – Αναστασία Σιδέρη, αρθρογράφος Just a Number

Η ανθεκτικότητα μοιάζει με τους κοιλιακούς: Χτίζεται με την προπόνηση, κάθε μέρα, και κυρίως μέσα από τα «δύσκολα», εκείνα που σε βγάζουν από το comfort zone, ή εκείνα που έρχονται απρόβλεπτα, χωρίς να τα περιμένεις. Ακριβώς εκεί όμως είναι το σημείο που για να τα αντιμετωπίσεις, θα χρειαστεί να κάνεις κάτι περισσότερο, και όταν κάνεις κάτι περισσότερο, γίνεσαι εσύ κάτι περισσότερο. Γι’ αυτό, μάθε να υποδέχεσαι ότι καινούργιο, διαφορετικό ή απρόσμενο έρχεται σαν ευκαιρία να εμπλουτίσεις το εμπειρικό σου πεδίο. Εξ άλλου, έχεις δει να χτίζονται οι κοιλιακοί ξάπλα στον καναπέ; – Ξένια Κούρτογλου, αρθρογράφος Just a Number

Αποχαιρετώ την Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ με μία δική της φράση: “Στα 90 περπατώ, στα 100 θα φτάσω και μόνο τότε θα σκεφτώ αν πρέπει να γεράσω”. Καλό ταξίδι στην αιωνιότητα και στην παντοτινή νεότητα! –Τασούλα Πετράκου, αρθρογράφος Just a Number

Η νέα εκδοχή των “Wuthering Heights” (Ανεμοδαρμένα Ύψη) της Emerald Fennel είναι πιο εικαστική και στυλιζαρισμένη από κάθε προηγούμενη σκηνοθεσία του διάσημου μυθιστορήματος της Emily Brontë. Το τοπίο ντύνει το δραματικό σενάριο παίζοντας ενεργό ρόλο, με τα απόκρημνα βράχια των “moors” του Yorkshire, τον θυελλώδη άνεμο, τη βροχή και την ομίχλη. Η ομίχλη προκαθορίζει το αμετάκλητο τέλος και εντείνει την τραγική και συναισθηματική φόρτιση του μοιραίου ζευγαριού. Τα φαντασιακά εσωτερικά θυμίζουν πίνακες Φλαμανδών ζωγράφων με βικτωριανή νέο-γοτθική αισθητική, μέσα από σύγχρονα φίλτρα ψηφιακής φωτογραφίας. Σκοτεινή αισθητική, ελκυστική, με τον δραματικό φωτισμό και τα έντονα χρώματα βαρειά υφάσματα, σπίτια που μοιάζουν στοιχειωμένα. Τα σώματα αισθησιακά με μια διάχυτη “gothic sensuality”. Στο βιβλίο όπως και στο έργο, ο έρωτας γίνεται εμμονή, εκδίκηση, αγάπη και μίσος στα άκρα, με αποκορύφωμα τη στιγμή που ο ίδιος, ο δαιμονισμένος Heathcliff, σε εντυπωσιακή ερμηνεία του Jacob Elordi, την εκλιπαρεί απεγνωσμένα, πριν η Cathy αφήσει την τελευταία της πνοή. “Haunt me” (Στοίχειωσε με). “Drive me mad” (Τρέλλανε με). – Κλέα Σουγιουλτζόγλου, αρθρογράφος Just a Number